2013_0175_21.jpg
Michał Szczyszek,
O porozumiewaniu się międzyludzkim. Wariant mówiony języka polskiej wspólnoty komunikatywnej: słowotwórstwo, leksyka, składniaj

Wydanie I
Poznań 2013

Format 21x15 cm
ISBN 978-83-63664-24-4
ss. 304

Praca wyrasta z zainteresowań autora mówioną odmianą współczesnej polszczyzny jako narzędziem komunikacji międzyludzkiej, wyzyskującej różne (także pozawerbalne, jak gest, mimika, prozodia mowy itd.) kanały przekazywania informacji. Te zainteresowania, wpisane w szerszy kontekst teoretyczno-metodologiczny, wyznaczony koncepcjami wspólnot komunikatywnych Ludwika Zabrockiego oraz geografii myślenia Richarda E. Nisbetta, znalazły ujście w pracach DiaGest, zorientowanych na badanie korelacji zachodzących między mową a gestem i pozostałymi składnikami niewerbalnymi komunikacji międzyludzkiej.
W wyniku dwu cyklów nagrań eksperymentu psycholingwistycznego […] powstał, jak pisze sam autor, „[…] minikorpus polskiego języka mówionego (zawierający kilkadziesiąt tysięcy słowoform […]”. Ten minikorpus stanowi podstawę źródłowo-materiałową pracy Michała Szczyszka.
Oryginalna […] podstawa źródłowo-materiałowa, w połączeniu z adekwatną do zgromadzonego materiału metodologią (na instrumentarium badawcze zastosowane przez autora składają się głównie tezy i procedury strukturalizmu, socjolingwistyki, psycholingwistyki i językoznawstwa statystycznego), zaowocowała bardzo różnymi i interesującymi wynikami naukowymi. Nalezy tu zwłaszcza wymienić empiryczne potwierdzenie wielu sądów wypowiedzianych w literaturze przedmiotu na temat swoistości mówionej odmiany języka, potwierdzenie koncepcji kooperacji językowej Paula Grice’a, a nade wszystko śmiałe wnioski dotyczące narodzin i funkcjonowania wspólnoty komunikatywnej oraz expressis verbis wyrażony niemniej śmiały pogląd, że polska wspólnota komunikatywna „[…] jest wspólnotą przejściową, pośrednią, zawierającą w sobie i elementy typowe dla wspólnot Wschodu, jak i […] Zachodu” […].

Nakład wyczerpany




Spis treści